هرچند در طول این 1 سال و 9 ماه تونستم دوستان زیادی پیدا کنم اما حقیقتا نفوذ به دایره های دوستی 7 ساله بچه های اینجا سخته. بچه هایی که از راهنمایی باهم همکلاس بودند…

همچنان کمبود دوست رو احساس می کنم. سخته …

کسی خبر داره پوریا کجاست؟

خوب باید بگم پوریا الان داره توی باشگاه دانش پژوهان جوان واسه طلا میخونه ! شیمی مرحله دوم قبول شد و الان تهرانه.

کی باور میکرد از اکیپ 6x یک نفر بیاد بشه المپیادی؟ البته پوریا  میتونست باشه:دی  ما  اون اوائل از راه به درش کرده بودیم :دی

دو نفرمون که اخراج شدند. منم که از ارومیه رفتم. پوریا سال سوم تنها موند تقریبا و این باعث شد که درس بخونه !

راستی یک شرط گنده بستیم سر اینکه طلا میاره یا نه. خودش که میگه طلا نمیاره. منم گفتم طلا میاره ! ببینیم کی برنده میشه :دی

در ضمن وقت کردین یک دعایی به حال من بکنید ! پیش دانشگاهی هستم و هزار جور بدبختی.

انجمن سمپادیا : http://www.sampadia.com/forum/
گروه نوشت سمپادیا : http://www.sampadia.com/blog/
مجله سمپادیا : http://www.sampadia.com/magazine/

بزرگترین جامعه الکترونیکی سمپاد …

نمی دونم ارزشش رو داشت یا نه ! اما تجربه بزرگی بود. درس بزرگی گرفتم. از این به بعد همیشه یادم باید باشه که کارهای دائمی روی چیزهای موقتی امکان پذیر نیستش. اگر میخواین کاری رو بکنین سعی کنین کنترل و مالکیت تمامی ابعاد اون رو در اختیار داشته باشین. به هیچ همکاری هم اعتماد نکنید.

اون کار ما هم یک کار نسبتا گروهی بود که این هم گروهی عزیز زد به سرش و همه چیز رو به باد داد !

خاک بر سر ما ایرانی ها واقعا ! ملتی بودن هیچ گونه تعهد کاری ! انسان هایی خودخواه  ! و کسانی که هیچ بویی از کار گروهی نبردن!

من مدت ها معتقد بودم که باید توی ایران موند که ساخت ! اما چند روز پیش حرفی از بابام شنیدم که بدجوری قانعم کرد که نباید این جا موند ! ارزش نداره. درون پارانتر بگم که خود بابای من نهایت میهن پرستی و کار برای کشورش هست !

ما رفتیم و برگشتیم و سفری که قرار بود دیگه همه چی رو تموم کنه هم به پایان رسید. اولین روز که رفتیم تو کرج که بودیم GPRS فعال بود واسه همین از اونجایی که فکر می کردم تا آخر فعال خواهد ماند تصمیم گرفتیم هر اتفاقی میفته دونه دونه پست بزنیم اما تو دیزین خبری از اینترنت نبود دیگه! قضیه اون یه پست با عنوان “سفر پست 1″ هم همین بوده اما دیگه 2 و 3 و اینا نداره. قراره به زودی کل سفرنامه رو با ضمائم و تعلیقات کامل یه جا بزاریم تو وبلاگ. البته لا شک فیه که برای هیچ کس هیچ اهمیتی نداره که ما توی این 4 روز چه غلطی کردیم حتی به احتمال حد 100 کسی این پستی رو که الان دارم می نویسم رو هم نمی خونه اما ما واسه خرزور خان هم که باشه این پست رو می زنیم و …

منم که دیگه دارم روزهای آخرمو سپری میکنم همین روزاست که خبر کما رفتنمو بشنوین! بیخیال جدی نگیرین حالم خوب نیست! همین! اما… هیچی دیگه…

جاست کلوز یور آیز اند سی وات ایز این یور وی!

خیلی وقت بود روی یک سایتی کار میکردم و میکنم. سایت مختص سمپادی ها بود. الان هم یکمی کارش گرفته داره فعال میشه.

اسم سایت : سمپادیا

مدیران : پوریا و من + نیما مضروب

بخش ها : انجمن و گروه نوشت

اگر سمپادی هستین دعوتتون میکنم حتما بیاین و عضو بشین. اگر هم سمپادی نیستی بیخودی نیا ! به دردت نمی خوره.

مسابقات منتقل شد تهران. 31 مرداد تا 3 شهریور. خوب شاید بهتر شد. این طوری راحت تر خواهم بود ! هم من هم پوریا

هرچی زور زدم آخرش نفهمیدم این شناسنامه رو واسه چی میخواست ؟!

برنامه 31 مرداد تا 3 شهریور هستش. مسعود که اردوی المپیاد رفته.  میمونیم ما و دومدیر محبوب سمپاد. چه شود !!!